SISEVAC I OKOLINA

U podnožju Kučajskih planina, na 360 metara nadmorske visine, nalazi se Sisevac, jedan od bisera našeg turizma. Udaljen je 160 km od Beograda, a samo 20 km od isključenja sa auto puta kod Ćuprije. Sisevac je smešten na izvoru reke Crnice u prelepoj kotlini okruženoj šumama. Jedinstvena "ruža vetrova" kakvu retko koje izletište ima vratiće Vam mladost i svežinu i učiniće Sisevac Vašim omiljenim mestom za odmor i opuštanje...

Očuvana priroda, zelene šume južnog Kučaja, bistra reka i potoci koji se u nju slivaju, termalna voda, čist vazduh, zajedno sa bogatom kulturno- istorijskom tradicijom čine ovaj kraj jedinstvenim. Prirodne prednosti daju dovoljan razlog da posetite Sisevac i da ga posle toga uvrstite u jedno od nezaboravnih mesta za Vaš odmor u koje ćete se stalno vraćati.

 
 

MANASTIR SISOJEVAC

Manastir Sisojevac, posvećen Preobraženju sagrađen je u 14. veku. U povelji kneginje Milice monah Sisoje, se pominje kao ktitor crkve. Po arhitekturi manastir Sisojevac pripada moravskoj školi, sa trolisnom osnovom, bez moravskih dekorativnih ukrasa na fasadi.

 
 

MANASTIR RAVANICA

Na 10 kilometara od Sisevca, nalazi se manastir Ravanica, koji je tokom srednjeg veka predstavljao značajno središte duhovnog, kulturnog i književnog života tadašnje Srbije. Ime je dobio po reci Ravanici koja se kod Ćuprije uliva u Veliku Moravu. Manastir je osnovao knez Lazar, a gradjen je u periodu od 1375. do 1381. godine. Manastirska crkva je posvećena Svetom Spasu – Vaznesenju Gospodnjem a ograđena je čvrstim odbrambenim zidom sa sedam kula, od kojih danas postoje samo tri.

 
 

MANASTIR MANASIJA

U dolini reke Resave, po kojoj je manastir prvobitno nosio ime, na samo kilometar od Despotovca, nalazi se jedan od najznačajnijih srpskih srednjovekovnih manastira i nadaleko čuven po svojoj „Resavskoj školi“ – Manastir Manasija. Na pažljivo odabranom mestu, na šumovitom uzvišenju, manastirsku crkvu posvećenu sv. Trojici „čuva“ visoko utvrđenje od 11 kula. Manastir je zadužbina despota Stefana Lazarevića, sina kneza Lazara i kneginje Milice Hrebeljanović. Despot Stefan je manastir podigao između 1407. i 1418. godine, gde je i sahranjen 1427. godine.

 
 

ISTORIJAT

Sam naziv Sisevca vezuje se najčešće za manastir sv. Sisoja koji je danas obnovljen. Prvi pomen Sisevca se javlja 1389. godine kada Carica Milica u jednoj povelji pominje sveštenika Sisoja kome je dat Parakinov brod (Paraćin), deo nekadasnje Petruške oblasti.

Dolazak Sisoja na ove prostore poklapa se sa vremenom gradjenja manastira Ravanice. Drugi pisani dokument iz novije prošlosti je iz 1859. godine u putopisima Feliksa Kanica, koji opisuje ruševine manastira Sisojevac, planinski put i rimske topionice. Na osnovu ovoga može se zaključiti da su na ovoj lokaciji živeli ljudi još u doba Rimljana.

Ono sto se pouzdano zna je to da se naselje uvećalo tek posle otkrivanja rudnika uglja, oko 1860. godine, i njegove masovnije eksploatacije. Eksploatacija se naročito uvećala posle podizanja Fabrike štofova u Paraćinu, 1880. god. U početku je ugalj dovožen u drvenim kolima sa zapregom sve do 1892. godine kada je izgradjena pruga uskog koloseka.